» Atheïsme is bevrijdend!
Foto Er is geen god

'Wil God het kwade voorkomen, maar kan hij niet? Dan is hij niet almachtig. Kan hij het, maar wil hij niet? Dan is hij kwaadaardig. Kan hij het en wil hij het? Waar komt het kwade dan vandaan? Kan hij het niet en wil hij het niet? Waarom noem je hem dan God?'
(Epicurus)



Al enige tijd heb ik het christelijk geloof achter mij gelaten. Dat is natuurlijk 'erg' voor een dominee. Die wordt daar direct 'ex-dominee' door. Zo'n beslissing wordt dan ook niet licht gemaakt! Want de konsekwenties zijn heel groot: verlies van werkmogelijkheden; van de sociale contekst die een christelijke gemeenschap toch ook is; van vrienden die in mij een afvallige, een verrader zien; van familie die het op z'n best niet begrijpt, maar soms ook veroordeelt, maar meestal het gesprek erover totaal uit de weg gaat. Daar word je niet gelukkig van, heb ik gemerkt.

Toen ben ik op zoek gegaan naar 'lotgenoten'. Mensen die ook zo'n weg hadden afgelegd. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zulke mensen binnen mijn eigen (voormalige) geloofskring nog niet heb gevonden. Van een enkele vriend en studiegenoot ontvang ik begrip en erkenning, hetgeen weldadig is. Maar we delen elkaars standpunten niet (meer). Van een andere medestudent krijg ik de volle sympathie, maar zij stopte tijdens de studie al.

Maar als je wat verder kijkt dan je eigen kleine gemeenschap, zoals ik gedaan heb, ontdek je dat je niet de enige bent. Ontdek je ook dat het allemaal ook zonnige kanten heeft. Nu ervaar ik mijn atheïme als bevrijdend.



Van Dominee tot voorzitter Atheïstisch Verbond

 

Zonder verder op deze plaats al te veel over mijn verleden uit te wijden, wil ik graag vertellen hoe ik uiteindelijke atheïst werd.

Anders dan sommigen ben ik niet opgegroeid als atheïst. Een greep uit mijn geschiedenis.

 

Studie theologie

 

Van 1984 tot en met 1987 heb ik op een lyceum godsdienstonderwijs gegeven (niet echt tot mijn vreugde. Ook niet van de leerlingen merkte ik). Vanaf 1987 tot 2002 was ik actief als dominee, deels in de kerk van mijn ouders (wat maar weer de stelling bevestigt dat mensen meestal het geloof “kiezen” dat ze van hun ouders hebben geleerd), deels in instellingen voor ouderenzorg en –verpleging.

 

Strijd in de kerk

Mijn benoeming in de eerste gemeente had nogal wat voeten in de aarde, want er was tumult ontstaan over de eindscriptie van mijn theologisch examen. Die scriptie handelde namelijk over de plaats van homo’s in de kerk, naar aanleiding van de vermaledijde tekst uit de brief van Paulus aan de gelovigen in Rome (“Eveneens hebben de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkaar ontbrand, als mannen met mannen schandelijkheid bedrijvende en daardoor het welverdiende loon voor hun afdwaling in zichzelf ontvangende” Romeinen 1:27). In mijn scriptie concludeerde ik dat Paulus helemaal geen verstand had van homofilie. Tenminste niet van wat wij er tegenwoordig onder verstaan. Hij wist van homoseksuele handelingen van doorgaans heteroseksuelen. Daar verzette hij zich tegen in genoemde tekst. Hij verklaart dat als mannen hun vrouwen verlaten om het met mannen te doen, dit tegennatuurlijk is en dus verwerpelijk. Mijn redenering, toen, was dat er bij onze tegenwoordige homo’s hiervan geen sprake is. (Tenzij ze natuurlijk later uit de kast komen) Homo’s kiezen voor elkaar omdat ze van elkaar houden. Voor hen zou het tegennatuurlijk zijn, wanneer ze het met vrouwen zouden doen. (ik hield toen nog geen rekening met biseksuelen) Ergo, Paulus zegt niets over homofilie. En dus is er niks op tegen om homo’s volop te accepteren in de kerk en ook een zegen te vragen over hun samenleving.

Dat was in 1984 toen er nog geen sprake was van homohuwelijken zoals we die nu bij wet kennen. Om kort te gaan: het hele kerkgenootschap viel over mij heen in een speciale extra vergadering ‘ter ere’ van mij en onthield mij de erkenning als dominee binnen dat kerkgenootschap. Dat speelde in 1990. Nou zegt dat in de praktijk niet zoveel, omdat bij die kerk de plaatselijke gemeenten autonoom zijn en kunnen aanstellen als dominee wie ze willen.

 

Dominee

Ik kreeg dus in 1987 toch mijn baan als dominee. Maar ik ben altijd die ‘besmette’ dominee gebleven. Toen was ik dus al eigenzinnig. In hoeverre dit ook een rol speelde, weet ik niet, maar ik kreeg alleen kleine aanstellingen als dominee, wat het nodig maakte dat ik er iets naast deed. Eerst was dat het godsdienstonderwijs. Dat bleek me helemaal niet te liggen. Dus werd dat later het ouderenpastoraat. En nog weer later verruilde ik de kerk voor de instelling door voltijds geestelijk verzorger te worden.

 

Moeite met ‘geloofswaarheden’

Gaandeweg kreeg ik steeds meer moeite met het bovennatuurlijke karakter van alle ‘geloofswaarheden’.  Steeds meer en steeds vaker legde ik er de nadruk op dat de bijbel mensenwerk was, dat veel vanuit de context van de schrijvers kon worden uitgelegd. Ook dat namen velen mij niet in dank af. Ook de gebeden die ik ambtelijk moest uitspreken veranderden sterk van karakter. Ik gebruikte het adres van god om de mensen die ernaar luisterden aan te sporen beter hun best te doen naar elkaar toe. Zo verdween god steeds meer uit mijn spraakgebruik en uit mijn leven.

De persoonlijke ervaring van steeds terugkerende depressies deden mij beseffen dat dat met god en met ‘bidden voor’ helemaal niet werkte. In ieder geval niet bij mij. Dat was het begin van het besef dat het allemaal niets meer is dan buitenkant zonder echte inhoud. Die depressies hebben er ondertussen voor gezorgd dat ik niet meer in staat ben om te functioneren in termen van betaald werk. De staat erkende dit door mij uiteindelijk volledig en definitief af te keuren voor werk dat voldoende zou opleveren zodat mijn oude salaris zou worden benaderd (dit is tegenwoordig het criterium) in 2002.

 

Er is geen god

In de paar jaren daarna ging het met mijn geloof in iets bovennatuurlijks bergafwaarts tot een jaar geleden ik de omslag maakte naar het actief ontkennen van het bestaan van god o.i.d. Vanaf toen ging ik op zoek naar gelijkgezinden.

En daarmee is de kous af, zou je denken. Maar dat is niet zo. Ik wil hier ook gelijk de gelegenheid nemen om te vertellen over de gevolgen. Want die kunnen behoorlijk stevig zijn, afhankelijk van ieders persoonlijke verhaal. In mijn geval was ik samen met mijn geloof ook mijn beroep kwijt. Ik had er jarenlang voor gestudeerd (ik ben niet echt een studiebol) van alles voor aan de kant gezet; me ‘uitgesloofd’ in diverse werkkringen om ten slotte te ontdekken dat het allemaal nutteloos is geweest. Tenminste als het gaat om het geloof.

Daardoor verloor ik een grote kennissenkring en de meeste van mijn vrienden. En een familie waarvan sommigen er niet goed mee weet om te gaan, waardoor het bij een aantal van hen komt tot het verzwijgen van mijn switch, omdat men niet weet hoe ze het hun en onze gezamenlijke kennissen moet vertellen.

 

Bevrijdend

Aan de andere kant heeft het me ook bevrijd van een keurslijf waar ik eigenlijk niet goed inpaste. Maar ook van de idee dat er altijd iemand zich met mijn leven bemoeide en over mijn schouder meekeek, waarvan ik nu gelukkig kan zeggen die zo iemand er helemaal niet is. Ik kan nu mijn beslissingen maken op grond van mijn eigen (boeren) verstand.

Aan de andere kant ervaar ik het wel als een probleem dat ik niet anders dan via het verstandelijk beredeneren van godsdienst, kan uitleggen waarom dat niets meer voor mij is. Als gelovige kennissen er mij naar vragen moet ik altijd een aanval doen op wat hen heel dierbaar is. Ik vind dat nog steeds moeilijk. Mede daarom heb ik maar een website gemaakt waar ik het allemaal op probeer te zetten. Men kan dat lezen zonder de directe persoonlijke confrontatie. Het zal wel de oude beroepshouding zijn waar ik altijd het belang van de gesprekpartner koos. Sindsdien lees ik ‘me te pletter’ over het atheïsme, wat me zeer goed doet.

Ondertussen koester ik het atheïsme De rest kan heel kort: Peter Waterdrinker vond mij, vond Els Geuzebroek. Gedrieën richtten wij het Atheïstisch Verbond op.



"Waarom wijzen atheïsten geloof in god(en) af?"

Hier zijn vele verschillende (soms ook persoonlijke) redenen voor, bijvoorbeeld:

- Het is niet duidelijk wat het woordje "god" inhoudt.
- Er is geen enkele reden om in het bestaan van goden te geloven.
- Er zijn duizenden godsdiensten. Welke is waar?
- Religie laat mensen dingen geloven die niet waar zijn.
- Religie weerhoudt mensen er vaak van rationeel en objectief te denken.
- Religie kan irrationele regels over moraal opleggen.
- Religie kan verdeeldheid zaaien, het is de basis van veel conflicten en oorlogen.
- Religie kan ondemocratisch zijn en mensenrechten schenden.
- Religie kan vrouwen en homoseksuelen achterstellen.
- Religie kan wetenschappelijke vooruitgang hinderen.
- Religie is verspilling van tijd en geld.

[ terug... ]Omhoog

Eigen domeinnaam




Maak vrienden

Richard Dawkins

ASN Bank

Out Campagne

Centre for Naturalism

Atheist Aliance Internat

  • Ook internationaal tellen we mee!

Freethinker

  • Ga naar freethinker.nl. “I do not know how to teach philosophy without becoming a disturber of established religion.” Baruch Spinoza

Stichting Skepsis

Kennislink

Schrijven Online

  • Schrijven Online biedt nieuws en achtergronden, informatie en inspiratie voor iedereen die plezier heeft in creatief schrijven. Ga naar Schrijven Online.org

Edith Louw

De Holandse Molen

Ned. Federatie Naturisme

Oude Groninger Kerken

Makkelijke Moestuin

COC

  • Ga naar COC.nl

    Het COC stelt zich ten doel: 1. het bevorderen van maatschappelijke hervormingen om daardoor tot integratie van homoseksualiteit te komen; 2. het bevorderen van persoonlijke emancipatie door het stimuleren van de bewustwording omtrent de eigen en maatschappelijke situatie (en de relatie daartussen) ten aanzien van lesbische- homo- en biseksualiteit, transgender en man/vrouwrollen.

Website statistieken Copyright 2002-2017